
Pir Sultan Abdal'ın Hayatı, Edebi Kişiliği
ve Şiirleri
Hayatı:
Pir Sultan Abdal'ın hayatı hakkında fazla bilgi
bulunmamaktadır. Yaşamı hakkındaki bilgiler söylentiler, menkıbeler ve onu anlatan
başka ozanların ve kendi şiirlerinden çıkarılır. 16. yüzyılda yaşamış olan
şair, Bektaşi tarikatına bağlı Alevi Türk halk ozanıdır. Asıl adı
"Haydar"dır.
Pir Sultan Abdal'ın Sivas'ın Yıldızeli ilçesine bağlı
Banaz köyünde doğduğu şiirlerinden anlaşılmaktadır. Yine yaşamının büyük
kısmını da burada geçirdiği bilinmektedir. Şiirlerinden Pir Sultan Abdal'ın çok
uzun bir süre yaşadığı çok sayıda çocuk sahibi olduğu ortaya çıkmaktadır.
Çocukluğu çobanlıkla geçen Pir Sultan Abdal, Alevi geleneklerine göre
büyütülmüş ve dergâhta yetişmiştir.
Pir Sultan Abdal, Sivas'ta idam edilmiştir. Bu durum
onun yine doğduğu yer olan Sivas'ta medfun olduğu görüşünü desteklemektedir.
Edebi Kişiliği:
- Kanuni zamanında yaşamıştır.
- Hızır Paşa tarafından Sivas'ta öldürülmüştür.
- Çeşitli araştırmalarda 6 ayrı Pir Sultan kimliğine değinilmektedir.
- Halk edebiyatı araştırmacıları, gerçek Pir Sultan Abdal olarak Banazlı olanı kabul eder.
- Tasavvuf, tabiat, aşk ve halkın gerçek yaşayışıyla ilgili konular işler.
- Şiirini bir araç olarak kullanmasına rağmen kuru bir öğreticiliğe düşmemiş, şiirini duygu yönünden de beslemiştir.
- Şiirlerinde coşkun bir lirizm vardır.
- Medrese öğrenimi görmediği için, diğer bazı halk şairlerinin tersine, divan şiirinden hiç etkilenmemiş ve tüm şiirlerini hece vezniyle yazmıştır.
- Pir Sultan Abdal’ın yaşamı etrafında da, diğer birçok halkın sevgilisi olmuş değerler gibi değişik söylenceler oluşmuş, yaşamı gerçeklerden uzaklaşarak, halkın düşlediği ya da yakıştırdığı şekilde yaygınlaşmıştır.
- Divan edebiyatının etkisinde kalmadan, sözlü edebiyatın birikimlerinden yararlanarak kendine özgü duru bir dil oluşturmuştur. Dili sadedir.
- Sarı tambura şiiri meşhurdur.
Şiirleri:
ÖTME BÜLBÜL
Ötme bülbül ötme şen değil bağım
Dost senin derdinden ben yana yana
Tükendi fitilim eridi yağım
Dost senin derdinden ben yana yana
Deryadan bölünmüş sellere döndüm
Ateşi kararmış küllere döndüm
Vakitsiz açılmış güllere döndüm
Dost senin derdinden ben yana yana
Haberin duyarsın peyikler ile
Yaramı sarsınlar şehidler ile
Kırk yıl dağda gezdim geyikler ile
Dost senin derdinden ben yana yana
Abdal Pir Sultan'ım, doldum eksildim
Yemeden içmeden sudan kesildim
Zülfün kemendine kondum asıldım
Dost senin derdinden ben yana yana
Pir Sultan Abdal
BEN DE BU YAYLADAN ŞAHA GİDERİM
Karşıdan görünen ne güzel yayla
Bir dem süremedin giderim böyle
Ala gözlü pirim sen himmet eyle
Ben de bu yayladan şaha giderim
Eğer göverüben bostan olursam
Şu halkın diline destan olursam
Kara toprak senden üstün olursam
Ben de bu yayladan şaha giderim
Bir bölük turnaya sökün dediler
Yürekteki derdi dökün dediler
Yayladan ötesi yakın dediler
Ben de bu yayladan şaha giderim
Dost elinden dolu içmiş deliyim
Üstü kan köpüklü meşe seliyim
Ben bir yol oğluyum yol sefiliyim
Ben de bu yayladan şaha giderim
Alınmış abdestim aldırırlarsa
Kılınmış namazın kıldırırlarsa
Sizde şah diyeni öldürürlerse
Ben de bu yayladan şaha giderim
Pir Sultan Abdal'ım dünya durulmaz
Gitti giden ömür geri dönülmez
Gözlerim de şah yolundan ayrılmaz
Ben de bu yayladan şaha gider
Pir Sultan Abdal
GURBET ELDE
Gurbet elde bir hal geldi başıma
Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir
Derman arar iken derde düş oldum
Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir
Hüma kuşu suya düştü ölmedi
Dünya Sultan Süleyman’a kalmadı
Dedim yâre gidem nasip olmadı
Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir
Kâğıda yazarlar ufak yazılar
Anasız olur mu körpe kuzular
Yürek yaralıdır, ciğer sızılar
Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir
Pir Sultan Abdal'ım böyle buyurdu
Ayrılık donları biçti giydirdi
Ben ayrılmaz idim felek ayırdı
Ağlama gözlerim Mevlâ kerimdir
Pir Sultan Abdal
BİR GÜZELİN AŞIĞIYIM
Bir güzelin aşığıyım erenler
Onun için taşa tutar el beni
Gündüz hayalimde gece düşümde
Kumdan kuma savuruyor yel beni
Al gül olsam al gerdana takılsam
Kemer olsam ince bele sarılsam
Köle olsam pazarlarda satılsam
Yârim deyi al sinene sar beni
Abdal Pir Sultan'ım gamzeler oktur
Hezaran sinemde yaralar çoktur
Benim senden özge sevdiğim yoktur
İnanmazsan git Allah'a sor beni
Pir Sultan Abdal